Home » informatie » over ons

"Ik zou nooit vegan kunnen worden want kaaaaaaaaas" ~ iedereen, altijd

Klinkt dat kaaaaaaaas in jullie hoofd ook als een hongerige gans? Misschien niet, maar je snapt mijn punt. Vlees is toch vies, eieren zijn makkelijk te vervangen en melk, ach. Maar kaaaaaas.

 

Ik heb mezelf hier ook een paar jaar schuldig aan gemaakt hoor. Misschien is dat geluid wat meer autobiografisch dan ik het bedoelde. Ik ben de Flore in Vegan Flore, 28 jaar en woon in Bussum. Mijn huis deel ik met mijn kleine, Spaanse, limited edition vlinderhond-mix Castiel, mijn tamme ratjes en zo'n 150 planten. En ja, ook ik hoor tot de "maar kaaaas" categorie, ondanks het feit dat ik al op mijn vijfde vegetariër was geworden. Ik leerde op een van de eerste dagen in groep 3 waar vlees vandaan kwam en mijn enige vraag was "zijn er ook mensen die geen vlees eten?".

 

Een kleine twintig jaar later richtte ik de Vegan Kaas Maken Facebookgroep op zodat enkele gelijkgestemden en ik wat makkelijker door konden blijven leren. Het praatgroepje liep al snel volledig uit de hand. Ik raakte compleet in de ban van dit nieuwe stukje wetenschap. Ik zag hoe kaas met de nieuwe tijden mee-evolueerde en hoe traditionele methoden werden losgelaten op veganistische ingrediënten. 

“The work you do while you procrastinate is probably the work you should be doing for the rest of your life.” ~Jessica Hirsche

Het werk wat je doet terwijl je het werk waar je eigenlijk mee bezig zou moeten zijn uitstelt, is het werk wat je de rest van je leven zou moeten doen.

Er zijn maar weinig citaten die zoveel indruk op mij hebben gemaakt als deze. Ik studeerde nog Engels aan de UvA toen ik in het veganistische kaaswereldje belandde. Ik stelde de rest van mijn leven uit en kwam tot de conclusie dat het roer om moest. Ik richtte mijn eigen afhaaldienst op voor studenten en experimenteerde erop los. Ik werd ingehuurd om uitgerekend de leden van de studiegroep Frans macarons van aquafaba te leren maken. Eng, maar ook dat ging me goed af.

 

Zodoende kwam ik bij het destijds net geopende Mr. and Mrs. Watson terecht. Ik had al over hun concept gelezen en wist dat ik er maar beter kon gaan werken omdat ik anders binnen de kortste keren blut zou zijn. Comfort food met een culinaire twist en huisgemaakte kaas kon ik niet weerstaan. Gelukkig hoefde dat ook niet: zonder al teveel professionele ervaring werd ik aangenomen en werd de "Cheese Queen". Afgelopen juni heb ik met pijn in het hart afscheid genomen in verband met gewrichtsproblemen. Gelukkig leeft mijn ziel nog steeds voort in de fondue die ik daar introduceerde ;)

 , 

Ondertussen betrapte ik mezelf er steeds vaker op dat ik dacht: "try me" als ik dat "maar kaaaaas" argument hoorde.  Als iemand zegt dat iets niet kan, dan laat ik er mijn innerlijke Ravenclaw  en wat crazy science op los, en "Tadaa, told you so!"

 

 

Tegenwoordig ben ik ze voor en is mijn favoriete hobby het meenemen van zelfgemaakte kaasjes naar verjaardagen en mensen laten proeven. Vinden ze nooit erg, gek genoeg.

Mijn uiteindelijke doel is simpel.

Kaas moet niet "vegan lekker" zijn, het moet echt lekker zijn. Niet "lekker" op een "ik wil gewoon kaas op mijn boterham en ik kan alleen deze troep krijgen, dus het moet maar"-manier. Ik ben van mening dat wij niet zouden hoeven te boeten omdat we iets goeds proberen te doen voor de wereld.

 

Bovendien heb ook ik genoeg kaasjes geproefd die ik eigenlijk à la Matt Smith in Doctor Who naar buiten wilde smijten, of terug wilde sturen naar de fabrikant met de vraag of ze dit zelf wel eens geproefd hadden. Dat is dus exact waarom ik continu experimenteer met het toepassen van soms eeuwenoude fermentatieprocessen op veganistische ingrediënten. Hierdoor krijg je echt lekkere kaasjes die misschien niet exact hetzelfde smaken, maar soms zelfs lekkerder zijn dan het dierlijke equivalent.

 

En als mensen dan blijven vragen of je je kaasjes nou eindelijk gaat verkopen, dan moet je op een gegeven moment gewoon gaan luisteren denk ik.